مرصاد

اینان بنا به گفته «استاد» رفته‌اند

امروز (دوشنبه) 5 اسفند، پنج تن از شهداي گمنام جنگ تحميلي پس از تشييع باشكوهي در دانشگاه اميركبير تهران دفن شدند تا خاري باشند در چشم و گلوي كساني كه همه زندگي و سرمايه خود را از شهيدان دارند ولي با كمال بي شرمي مي خواستند مانع از خاكسپاري شهدا شوند (به قول بزرگي: زهي وقاحت!)

هرچند اين كرم‌هاي خاكي نتوانستند كمترين مانعي در اين كار باشند ولي همين كه اين موضوع را ابراز مي‌كنند جاي تاسف دارد كه چطور اينها به ولي نعمتان خود اينگونه بي ادبي روا مي دارند.

اينبار و پس از آنكه آن وقاحت ها را در مراسم خاكسپاري شهدا در دانشگاه شريف به بار آوردند، دانشجويان وجوانان متعهد با اقدامي به موقع و سنجيده چنان اين كرم‌هاي متعفن را در سوراخ ديوار دانشگاه جا كردند كه كوچكترين صدايي از چاه حلقوم آنها به گوش برگزار كنندگان مراسم نرسيد و دفن شهدا با كمال احترام و شكوه انجام شد.

قطعا شهدا به اين دست كارهاي ما هيچ احتياجي ندارند ولي ما قطعا به به شهدا و اين دست كارها محتاجيم.

به واقع شهدا چشم و چراغ ملتند ولي بايد ديد چه عواملي باعث مي‌شود تا عده‌اي دست به چنين اعمال بي‌شرمانه‌اي بزنند.

هرچند از آنها و كارهايشان تنفر دارم ولي ته دلم برايشان مي سوزد كه چطور اينها آلت دست كساني مي‌شوند كه خود جرات ابراز وجود ندارند و اينها مزدوران بي جيره و مواجبي براي آنها كار مي‌كنند و چه بدبدخت دانشجوياني هستند كه براي اين اربابان خود، بي‌مزد و منت اين چنين فداكاري مي‌كنند.

باري

گفتن احوالات اين موجودات عجيب چندان خوشايند نيست، اما آنچه مايه خرسندي شد، حركت هوشمندانه جواناني بود كه با اقدام به موقع خود كاري كردند تا مراسم تشييع و تدفين پنج شهيد گمنام (كه البته در زمين گمنامند و در آسمانها شناخته شده‌اند) با شكوه هرچه تمام تر برگزار شود.